|
ADAM PIEROŃCZYK (24.01.1970 Elbląg)
Jako lider i członek wielu zespołów i projektów Pierończyk:
|
 |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Również nagrania Pierończyka były wielokrotnie wyróżniane:
Prasa o Adamie Pierończyku:
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
Płyty Adama Pierończyka dostępne w dystrybucji GiGi Distribution
Adam Pierończyk Trio - Busem Po Sao Paulo Sporo czasu upłynęło od poprzedniej płyty Adama, ale w końcu fani jego muzyki, do których siebie zaliczam, doczekali się kolejnego dokonania. Od razu zaznaczę, że płyta ta mnie bardzo usatysfakcjonowała. Płyta "Busem Po Sao Paolo" wytrzymuje moim zdaniem porównania z jego najlepszymi albumami. Przechodząc do samego nagrania, nietrudno zauważyć, że wpływ muzyki brazylijskiej nie był zbyt duży, co jednych może ucieszyć, a innych zasmucić. Jest to po prostu muzyka do której zdążył nas przyzwyczaić lider. Prowadzi on niestrudzenie piękne monologi (tak, to jest właściwe słowo), chociaż towarzyszą mu i nadążają za jego pomysłami jego koledzy. Nie potrafię opisać tego co robi z saksofonami Adam, ale mogę stwierdzić, iż mało który saksofonista obecnie potrafi moją uwagą tak zawładnąć. Lekkość z jaką snuje w kolejnych utworach swoje saksofonowe opowieści jest dla mnie niezwykle ekscytująca. To naprawdę ekstraklasa saksofonowego wykonawstwa, a gra na tej płycie zarówno na tenorze, alcie, jak i na sopranie. Poza tym mamy na tej płycie dużo krwistego, energetycznego jazzu, który może zadowolić każdego mniej lub bardziej wytrawnego fana muzyki. Świetna płyta, polecam ją gorąco i radzę nie zapominać w głosowaniach na najlepszą płytę 2006 roku. Robert Żurawski Powody do radości mają też wielbiciele wolnej improwizacji. Osobną drogą kroczy Adam Pierończyk, którego najnowsza płyta "Busem po Sao Paolo" przynosi transową mieszankę free-jazzu z dyskretnymi elementami muzyki etnicznej, rozpiętej na siatce skomplikowanych rytmów (zgiełk wielkiego miasta). Łukasz Tischner (Tygodnik Powszechny) To już bodaj jedenasta autorska płyta w dorobku 36-letniego Adama Pierończyka, który z uporem długodystansowca spokojnie kroczy własną ścieżką. Brzmi to jak komunał, ale we współczesnym jazzie coraz trudniej o „własne ścieżki”, coraz trudniej też o „upór długodystansowca”, skoro publiczność nieliczna, a maratończycy przestali interesować sponsorów… Pierończyk to rzadki ptak. Jego matecznikiem pozostaje busz freejazzu, ale z jego gry przebija prawdziwy szacunek dla tradycji, inspirują go wielkomiejski hałas i ruch, ale nie pogardza folklorem Karpat czy Maghrebu, fascynują go elektroniczne nowinki, ale nigdy nie wyrzekł się miłości do dźwięku akustycznego, dmie w saksofony z mocą huraganu, ale potrafi też tchnąć jak łagodny zefir… Mimo tych skrajności pozostaje sobą – muzykiem niepokornym i zadziornym, o czystym i niepodrabialnym brzmieniu, odważnie stawiającym sobie nowe muzyczne wyzwania. Pod pewnymi względami przypomina mi najzdolniejszych muzyków ruchu M-Base, którzy nie zasklepili się doktrynersko w „nowoczesności”, ale czerpią z dawnych kultur i lekcji starych mistrzów. Busem po São Paolo to porcja wymagającej i bezkompromisowej muzyki. Kto ma uszy do słuchania, niech słucha. Łukasz Tischner Zaskakujący album i koncert Pierończyka Kameralna, lecz ostra, nowoczesna i pełna emocji - taka jest muzyka Adama Pierończyka Swą najnowszą płytę artysta promował na XII Międzynarodowym Festiwalu "Starzy i Młodzi, czyli Jazz w Krakowie". Wydany zaledwie przed paroma tygodniami najnowszy album saksofonisty i kompozytora jest efektem ubiegłorocznej brazylijskiej trasy jego tria. Płyta nie jest jednak rejestracją koncertów. Powstała podczas dwudniowej sesji w studio w Sao Paulo. Zafascynowany ogromem i egzotyką miasta Pierończyk nadał jej tytuł "Busem po Sao Paulo". Znakomicie zabrzmiały solowe interakcje saksofonu z perkusją. Krzysztof Dziedzic okazał się bowiem nie tylko mistrzem mocno nasyconych dźwięków rodem z drum'n'bassu i jungle, ale też muzykiem świetnie współgrającym i uważnie podążającym w ślad solisty. Ten zaś ani na chwilę nie przygasił rozpalonych już na początku emocji. W swych improwizowanych frazach Pierończyk zdawał się wspinać na nieskończenie wysokie szczyty. Kulminacyjne zdobycie ich jednak nie następowało, gdyż cała jego droga była jedną krwawą walką z żywiołem. Po niej zaś płynnie pojawiał się kolejny energiczny temat lub równie ekscytujące solo. Koncertowa odsłona najnowszej muzyki Pierończyka zabrzmiała tak dobrze, że trudno byłoby ocenić, która produkcja jest lepsza: album z dopracowanym studyjnie dźwiękiem i kilkoma dodatkowymi smaczkami (wokal, perkusjonalia) czy pełen żywej, udzielającej się słuchaczom energii koncert? Pierończyk z Sao Paolo Tomasz Jakub Handzlik 23-04-2006
Po rozmaitych doświadczeniach muzycznych - od duetów z Możdżerem, przez fuzję muzyki elektronicznej z akustyczną, po przygody na Kursach Muzyki Nowej w Darmstadt czy Warszawskiej Jesieni - Adam Pierończyk powraca do korzeni. Jest jednym z najbardziej nowatorskich saksofonistów jazzowych. Ostatnie albumy naszego saksofonisty ukazywały się w renomowanych wytwórniach austriackich i niemieckich. Często występuje z sukcesem na scenach całego świata. W zeszłym roku wraz ze swoim triem koncertował w Brazylii. Zauroczony rytmem olbrzymiego miasta, tam właśnie nagrał płytę. I efekt dwudniowej sesji w studio w Sao Paulo jest fantastyczny.
Wiernych fanów Pierończyk jednak zaskoczy. Na albumie nie ma już melanżu z elektroniką (jak na świetnie przyjętym w 2001 "Digivooco"), nie ma rozbudowanego składu, czy odwołań do poezji (Victor Hugo na jego ostatniej płycie "Amusos"). Jest powrót do korzeni. Nie oznacza to jednak, że Pierończyk gra standardy, czy jazz tradycyjny. To po prostu sięgnięcie do najbardziej klasycznego składu jazzowego, czyli akustycznego tria. Żadnej elektroniki, żadnych komputerów. Adam Pierończyk "Busem po Sao Paulo", Meta Records 2006 Skad jestes? Adam Pierończyk, czołowy polski saksofonista, nie unika odpowiedzi na tytułowe pytanie. Przyznaje, ze przed nim byli i Krzysztof Komeda, i Albert Ayler, i Branford Marsalis. Ale przede wszystkim doskonale słychać, ze to facet znad Wisły. Płyta ma ciekawa historie - muzycy twierdza, ze podczas próby przed koncertem w Brasilii zostali opętani przez duchy Indian Tupi. Gdy potem usłyszeli muzykę Tupi, zorientowali się, ze nieświadomie grali wtedy ich podziały, harmonie i melodie. Niebawem zarejestrowali materiał inspirowany metafizycznym incydentem - powstała intrygująca mozaika nut z brazylijskiej i polskiej prowincji oraz jazzu. Filip Lobodzinski / Newsweek (najwyższa ocena: + super) Z saksofonem w swiat Kompleksów i granic nie uznaje saksofonista Adam Pierończyk. To jeden z najbardziej ruchliwych jazzmanów w Europie. Do polskich sklepów trafia właśnie jego płyta nagrana w Brazylii, a wydana w Niemczech. Dziś każdy może wydawać płyty i występować tam, gdzie chce, ale w praktyce mało kto wychyla nos z rodzimego zaścianka. Z polskich jazzmanów poza Tomaszem Stańką ze swym kwartetem, mającym światową pozycję i związanym z prestiżowa firma ECM, międzynarodowe pomysły od czasu do czasu realizują m.in. Leszek Możdzer. Systematycznie robi to natomiast Adam Pierończyk, utalentowany saksofonista i kompozytor, jak mało kto otwarty na śmiałe inspiracje. 36-letni artysta z Krakowa grywa jak nie ze Stańką, Możdzerem, to z Bobbym McFerrinem lub Joeyem Calderazzo. Indiańskie duchy "Nie mamy wątpliwości, że tego wieczoru zostaliśmy dotknięci przez któregoś z indiańskich duchów" zwierza się Pierończyk. Odzwierciedleniem tego wyznania jest na płycie klimatyczna kompozycja "Touched by Tupinamba" z udziałem brazylijskiego mistrza rytmu, Guello, a lokalne duchy dały Polakom niesamowity napęd także w pozostałych dziewięciu utworach. Największe wrażenie robi efektowna zabawa dźwiękowa "u-au-au-aa", refleksyjne "Braniewo" i karnawaliczny "Desmondus Rotundus" z wokalami Anny Serafińskiej. Słuchając barwnej, pełnej atrakcyjnych niespodzianek brazylijskiej płyty Pierończyka, próbujemy zgadnąć, gdzie też zrealizuje on swój następny projekt. Afryka równikowa? Grenlandia? Góra Ararat? Dlaczego nie, wszędzie można znaleźć jazz. ADAM CIESIELSKI / ZYCIE WARSZAWY adam pierończyk ... duchowy, głęboki emocjonalnie, instrumentalny seans w prawie hipnotycznej oprawie; ... właśnie w brazylii 36-latek wszedł do studia, by zarejestrować swe wrażenia z jego trasy po tym kraju. rezultat przekonywuje pod każdym względem: ten album jest zdecydowanie jego najbardziej spektakularnym. Dla wielu jest on pewnego rodzaju alarmem ostrzegawczym: "jak można było coś takiego przegapić!?" przy tym istniało wiele okazji by odkryć ten "cool-ognisty" (cool-passionate / cool-sultry / cool-hot-blooded ?), olbrzymi talent, który ma poprowadzić wielka polska tradycje jazzowa K. Komedy, ..., i przede wszystkim T . Stańki w XXI. wiek; ... jego (dość / quiet, pretty?) indywidualny / oryginalny / wyjątkowy / własny (extraordinary? individual?) ton / brzmienie (sound) wywołuje permanentne uczucie gorączki i gęsią skórkę / dreszczyk. To idealny materiał dla każdego promotora / agenta; reinhard koechl / jazzthing Adam Pierończyk Trio - Sao Paulo by Bus Pierończyk from Sao Paolo After a number of various musical experiences - ranging from duets with pianist Leszek Możdżer, through fusion of electronic music with acoustic, adventures at the International Courses of New Music in Darmstadt and the Warsaw Spring festival - Adam Pierończyk is returning to his roots. One of the most innovative jazz saxophonists to hail from this country, some of Pierończyk's more recent albums are now appearing in the catalogues of well-known German and Austrian record labels. He enjoys frequent success performing on stages throughout the world. Last year, along with his trio, he completed a concert tour of Brazil and, enchanted with the sounds and rhythms of one of that counttry's greatest cities, recorded an album there. The results of this two-day studio session in Sao Paul are fantastic. Pierończyk will most likely surprize his loyal fans with this project, though. The album contains none of the electrnic melange that characterized the well-received "Digivooco" album from 2001, there is no expanded instrumentation or poetic references (as in Victor Hugo on his most recent CD, "Amusos"). It's Pierończyk coming back to his roots - though this doesn't mean playing standards or traditional jazz on this album; it's simply a return to the most classic type of instrumental line-up in jazz - the acoustic trio. No electronics, no computers. Tomasz J. Handzlik / Gazeta Wyborcza 04/2006 It's been a good while since Adam's last CD was released, but the wait for his next artistic achievement is over for fans of his music - which I consider myself to be one of. I should state from the start that I found this CD very satisfying. ...In my opinion, "Sao Paolo by Bus" bears comparison with the best of Pierończyk's albums. Moving on to the recording itself, it isn't difficult to notice that the influence of Brazilian music here is not that prominent, which will make some listeners happy, and others less so. This is simply the music to which the leader has accustomed us - conveying monologues (yes, that is the right word for it) of unrelenting beauty, though with the accompaniment of his colleagues, who follow and enhance his ideas. I'm unable to fully describe what Adam does with saxophones, but what I can say is that there are very few saxophonists at present that are able to captivate my attention as he does. The levity with which he reels off his saxophone tales in each successive piece is something I find remarkably exciting. This is, indeed, instrumental excellence of the highest order - and on this CD, we hear Pierończyk on tenor, alto, as well as soprano saxophones... ...Moreover, this CD provides a healthy dose of full-blooded, energy-filled jazz that will satisfy every type of fan of the music. "Sao Paolo by Bus" is an excellent CD that I recommend highly, and suggest we not forget about in this year's vote for Album of The Year. Robert Żurawski / Diapazon 05/2006 This is the eleventh CD by 36-year-old Adam Pierończyk - a musician who, with the tenacity of a long-distance runner, is steadfastly treading a path of his own. This may sound like a cliche, but "paths of one's own" and "long-distance runners' tenacity" are increasingly rare qualities in modern jazz, due to the genre's limited audience, and sponsors are no longer interested in marathon runners... Pierończyk is a rare bird. The wilderness of free-jazz continues to be his primary millieau, yet his playing also conveys a heartfelt respect for tradition; he finds inspiration in the noise and bustle of the big city, but neither does he spurn the sounds of Carpathian or Maghreb folk music; he is fascinated by various electronic novelties, but has never disavowed his affinity for the acoustic sound; he blows the saxophone with hurricane intensity, but can also breathe through it like a delicate breeze... And despite these extremes, he continues to be himself - a musician of unapologetic daring, with a clear and inimitable sound, boldly confronting new musical challenges of his own creation. In some respects, he reminds me of some of the M-Base movement's most talented musicians, who, instead of succumbing to a kind of doctrinal seclusion in "modern-ness", draw from the sources of bygone cultures and knowledge of the Old Masters. Sao Paolo by Bus is a set of challenging and uncompromising music. Those with ears that listen should do so. Łukasz Tischner / Charaktery 06/2006 Pierończyk's astounding new album and concert Intimate, but intense, modern and charged with emotion - such is the music of Adam Pierończyk The 12th International "Old and Young - Jazz in Krakow" Festival saw the artist promoting his latest CD release. The saxophonist's latest album - released only a couple of weeks ago - is the result of his Trio's Brazilian tour of last year. However, the CD is not a recording of those concerts, but that of a two-day session in a Sao Paulo studio. Fascinated by the city's enormity and exotic qualities, Pierończyk named the CD "Sao Paolo by Bus". The unaccompanied interactions between sax and drums were brilliant, with drummer Krzysztof Dziedzic showing his mastery of pervasive drum 'n' bass / jungle sound textures, while also corresponding with and closely following the soloist's train of thought. Pierończyk, in turn, didn't let up for a moment, maintaining the emotional fire he started out with throughout the concert, continually soaring toward peaks of seemingly endless height in his improvisations. There was no culminative attainment of these peaks, though, as his path was one great battle with the elements, fluidly changing course into a successive, energized theme or equally exciting solo. The live unveiling of Pierończyk's newest music sounded so good that it would be difficult to say which is the better production - the album, with its studio-engineered sound and several added details (vocals, percussion), or the concert, with its direct and contagious, lively energy? Tomasz J. Handzlik / Gazeta Wyborcza 04/2006 Where are you from? Premier Polish saxophonist Adam Pierończyk doesn't avoid supplying an answer to the above question. He acknowledges that, among others, Krzysztof Komeda, Albert Ayler and Branford Marsalis came before him. But first and foremost, one hears clearly that this is a musician from the country of the Vistula river. This recording has an interesting history to it - the musicians claim that, during a rehearsal prior to a concert in Brazil, they had an experience of psychic contact with the spirits of that region's ancient, native Tupi tribe. Upon hearing the music of the Tupi later on, they realized that they had been subconsciously playing their rhythms, harmonies and melodies during that experience. The group promptly recorded the material inspired by this metaphysical incident, and the result is an intriguing musical mosaic of Brazilian, as well as Polish folk-tinged melodies and jazz. Filip Lobodzinski / Newsweek (highest rating: + super!) Afficionados of free improvisation will also have reason to rejoice. Adam Pierończyk is someone who is following his own path, and his newest CD, "Sao Paolo by Bus" brings us an entrancing mixture of free-jazz with elements of ethnic music, spread over a lattice-work of complex rhythms (the din of the big city). Łukasz Tischner / Tygodnik Powszechny 05/2006 Into the world with the saxophone Complexes and borders are something that saxophonist Adam Pierończyk simply doesn't recognize. He is one of Europes most on-the-move jazzmen, and Polish record stores are now seeing the arrival of his newest CD, which was recorded in Brazil and released in Germany. Unlike times past, Polish musicians are able nowadays to put out CDs and perform wherever they want; but in practice, very few of them poke their head out beyond the homeland borders. Other than Tomasz Stańko and his quartet, associated with the ECM label and known throughout the world, one of the few Polish jazzmen who realize international projects from time to time is pianist Leszek Możdżer. Talented saxophonist and composer Adam Pierończyk, on the other hand, engages in such endeavors on a systematic basis. When not performing with Stańko or Możdżer, this 36-year-old artist from Krakow works with the likes of Bobby McFerrin and Joey Calderazzo.
Indian Spirits "We have no doubt that on that evening, we were touched by one the spirits of the Indians", says Pierończyk. On the CD, the climatic composition "Touched by Tupinamba" - recorded with the Brazilian rhythm master, Guello - is a reflection of this statement; the spirits of that region provided the Polish musicians with incredible drive in the remaining nine pieces as well. The strongest impressions are provided by the effective sound-play of "u-au-au-aa" and the carnaval-like "Desmondus Rotundus", with vocals by Anna Serafinska. As we listen to Pierończyk's colorful, surprize-filled Brazilian album, we can only wonder where he might realize his next project. Equatorial Africa? Greenland? Mount Ararat? Why not - jazz can be found everywhere. ADAM CIESIELSKI / ZYCIE WARSZAWY 04/2006 ... a spiritual and emotionally deep instrumental seance in an almost hipnotic setting; ... it was in was in Brazil that the 36-year-old artist entered the studio to record impressions of his tour of that country. The results are persuasive in every respect, and this album is decidedly his most exciting to date. For many, Adam Pierończyk sets off a sort of alarm bell - "How could one have overlooked something like this!?" - while many an occasion has existed to check out this enormously talented artist, whose style could be characterized, perhaps, as "blazing cool", and who is at the forefront of those taking Poland's great jazz tradition of Krzysztof Komeda, Zbigniew Namyslowski, Jan "Ptaszyn" Wroblewski Michal Urbaniak - and most of all, Tomasz Stańko - into the 21st Century; ... the subtle beauty of his exceptional and original, personal sound has a continuous, spine-tingling effect on the listener, the kind of material that any promoter or agent would find ideal; Reinhard Koechl / jazzthing 06-08/ 2006 Adam Pierończyk Trio - "Sao Paulo by Bus" Adam Pierończyk is, without a doubt, one of this country's most modern saxophonists. His career has been progressing for a good many years now, but he continues to move forward, with each new recording more interesting than foregoing projects - of which there are quite a few in this artist's catalogue. The CD "Sao Paulo by Bus" is precisely this kind of "freshest material" to be released by Adam Pierończyk. The album's main segment was recorded in the city of Sao Paulo itself, which, according to Adam, had a considerable influence on his music. And indeed, so it is, as one can clearly hear. One need only listen to the first several pieces, in which Pierończyk's saxophone melds beautifully with a backdrop of Brazilian native tribal rhythms. The composition "Touched by Tupinamba" is a good example of this. It seems to me that the quality that most distinguishes Adam is the integrality of his sound on the saxophone. This is evinced not only in his playing, but also in the way he composes. For this reason - as far as I'm concerned - this CD is completely unique. The album encompasses the Brazilian culture from which the artist drew his ideas and inspiration; but we can also hear (most importantly) that, while influenced by these various experiences, he doesn't at all strive to play differently. To the contrary, he remains consistently himself, and continues to have something to say to us in that language of his. But I wouldn't want to praise only Adam here, because there are other excellent Polish musicians playing on this CD as well: Robert Kubiszyn (double bass, bass, voice), Krzysztof Dziedzic (percussion, voice), and Anna Serafińska (vocal). I must say that this young lady made quite an impression on me. Her contribution to the piece "Desmodus Rotundus" adds considerable tone and luster to this CD, creating a beautiful convergence of sounds - the human voice and the saxophone, with excellent phrasing in unison with Adam Pierończyk, followed by expressive dialogue... This CD is by all means an important one - for us, as well as the Artist. I would even call it a milestone in Polish jazz. I was not disappointed, in any event, and will surely be looking out for Adam's future projects. Michał Palkaj / Diapazon 06/2006 |
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
